Το Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών, το Ερευνητικό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Εφηρμοσμένης Επικοινωνίας (ΕΠΙΕΕ) του Πανεπιστημίου Αθηνών και το Ερευνητικό δίκτυο Επικοινωνία και Έρευνα στα Μέσα Επικοινωνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης Κοινωνιολόγων διοργανώνουν στις 29 και 30 Οκτωβρίου 2010 Διεθνές Συνέδριο με θέμα Η Ευρώπη και τα Μέσα Ενημέρωσης – Νέες εξελίξεις στην κοινωνική θεωρία και την έρευνα (Europe and the Media – New Developments in Social Theory and Research).
Στόχος του διεθνούς συνεδρίου είναι να τεθούν ζητήματα που αφορούν την πορεία ανάπτυξης των μέσων επικοινωνίας στην Ευρώπη που πλέον καθορίζεται από την εξέλιξη της παγκοσμιοποίησης των επικοινωνιών, τη σύγκλιση των μέσων καθώς και τον αυξανόμενο ρόλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πεδίο αυτό.
Στο Συνέδριο, στο οποίο θα συμμετάσχουν πολλοί διακεκριμένοι έλληνες και ξένοι ομιλητές, θα συζητηθούν θέματα που αναφέρονται στις νέες τάσεις της θεωρίας της επικοινωνίας, στην πολιτική των επικοινωνιών, στην πολιτική επικοινωνία, στους τρόπους που τα παιδιά και οι νέοι χρησιμοποιούν τα νέα ηλεκτρονικά μέσα, στις επιλογές που υιοθετούν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις για να προβάλουν εθνικά ζητήματα, και τέλος, στην πολιτιστική βιομηχανία.
Το Διεθνές Συνέδριο θα διεξαχθεί στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, αμφιθέατρο Ι. Δρακόπουλος, Πανεπιστημίου 30, την Παρασκευή 29 Οκτωβρίου 2010 και το Σάββατο 30 Οκτωβρίου 2010 από 9:30 πμ.
http://www.uoa.gr/anakoinoseis-kai-ekdhloseis/ekdhloseis-hmerides-synedria/proboli-ekdilwshs/synedrio-h-eyroph-kai-ta-mesa-enhmerwshs-nees-exelixeis-sthn-koinwniki-8ewria-kai-thn-ereyna.html
Διεθνές Συνέδριο: Η Ευρώπη και τα Μέσα Ενημέρωσης – Νέες εξελίξεις στην κοινωνική θεωρία και την έρευνα
Κοινωνικές επιπτώσεις από το Μνημόνιο
Σοκαριστικά είναι τα στοιχεία από την πρώτη έρευνα για τις κοινωνικές συνέπειες του Μνημονίου Συνεργασίας με την τρόικα των δανειστών της Ελλάδας, που πραγματοποίησε το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Σύμφωνα με την έρευνα, ο ένας στους έντεκα κατοίκους του νομού Αττικής ζει σε συνθήκες ανέχειας και πλέον στρέφεται σε συσσίτια για να επιβιώσει. Παράλληλα, όπως αποκαλύπτει το σημερινό Έθνος, πάνω από το 30% των κατοίκων της Αττικής αδυνατούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους.
Από τα στοιχεία της έρευνας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, που βασίστηκε σε απαντήσεις 1.200 κατοίκων της Αττικής, συνάγεται ότι ένας στους 11 κατοίκους του νομού άνω των 18 ετών, ή αναλογικά σχεδόν 400.000 άνθρωποι, ζουν στην ανέχεια και στρέφονται συχνά για βοήθεια σε ιδρύματα κοινωνικής μέριμνας, σε εκκλησίες ή σε δημόσιες υπηρεσίες αλληλεγγύης (σ.σ. συσσίτια δήμων, κοινωνικά παντοπωλεία, δωρεάν παροχές σε είδος, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κ.ά.).
Παράλληλα, ενώ η οικογένεια επιφορτίζεται με όλο και μεγαλύτερα οικονομικά βάρη -με αποτέλεσμα να επιβαρύνονται οι ηλικίες 45-59 ετών- σχεδόν 4 στους 10 πολίτες απευθύνονται συχνά για οικονομική βοήθεια εκτός του στενού οικογενειακού τους περιβάλλοντος, ενώ περίπου 800.000 άτομα (17%) έχουν στραφεί στην «ανταλλακτική οικονομία» και στην αλληλοϋποστήριξη. Ο ίδιος αριθμός πολιτών έχει αναγκαστεί να ξεπουλήσει το τελευταίο διάστημα οικογενειακά κειμήλια προκειμένου να τα βγάλει πέρα.
Από τη δημοσκόπηση που διενεργήθηκε υπό την εποπτεία του προέδρου του τμήματος Στατιστικής του Οικονομικού Πανεπιστημίου, Επαμεινώνδα Ε. Πανά, γίνεται σαφές ότι η οικονομική κρίση προκαλεί μεγάλες αλλαγές στον τρόπο ζωής και στις καταναλωτικές συνήθειες των Ελλήνων, ενώ σταδιακά μεταλλάσσεται σε κοινωνική κρίση με θύματα τις πιο ευάλωτες ομάδες. Οπως προκύπτει από την έρευνα, περισσότεροι από 7 στους 10 έχουν στραφεί πλέον στο σπιτικό φαγητό για να εξοικονομήσουν χρήματα. Περισσότερο έχουν στραφεί στο σπιτικό φαγητό οι ερωτηθέντες ηλικίας 45-59 ετών (52% απάντησαν: σε συνεχή βάση) ενώ λιγότεροι οι νεότεροι (34%).
Σύμφωνα με τα στοιχεία, οι περισσότεροι πολίτες πλέον ξοδεύουν λιγότερα για ψώνια και για τρόφιμα, υποκατέστησαν με φτηνότερα προϊόντα αυτά στο καθημερινό τραπέζι τους, σταμάτησαν να βγαίνουν για ψυχαγωγία ενώ άρχισαν να μετακινούνται περισσότερο με τα δημόσια μέσα μεταφοράς, για να αποφύγουν τα έξοδα των καυσίμων. Το «έξω» έχει περιοριστεί δραστικά καθώς πάνω από το 54% απαντούν ότι μένουν συνεχώς μέσα, ενώ συνολικά το 77% των πολιτών επιλέγει να μη βγει έξω για να μην ξοδέψει χρήματα. Οι μισοί εργαζόμενοι, οι μισοί άνεργοι και πάνω από το 70% των νοικοκυρών απάντησαν ότι δεν βγαίνουν πλέον από το σπίτι. Σχεδόν 9 στους 10 συνταξιούχους απάντησαν ότι μένουν περισσότερο σπίτι για οικονομία.
Πολλοί αναγκάστηκαν να αλλάξουν μόνιμο τρόπο διαμονής ακόμη και να φύγουν στο εξωτερικό, ενώ όλο και περισσότεροι καταφεύγουν στην οικογένεια για οικονομική στήριξη, με αποτέλεσμα να αυξάνεται η ανάγκη πρόσθετης εργασίας για την ενίσχυση του οικογενειακού εισοδήματος. Το 17% των ερωτηθέντων είπε ότι έχει κάποιο μέλος της οικογένειάς του που αποφάσισε να αλλάξει μόνιμο τόπο διαμονής ώστε να αντεπεξέλθει στην οικονομική κρίση.
Σχεδόν 3 στους 10 χρειάζονται (είτε «συνεχώς» είτε «μερικές φορές») να αναζητήσουν οικονομική βοήθεια και εκτός οικογένειας. Το ποσοστό αυτό ξεπερνά το 20% για τους νεότερους, το 33% για τα άτομα ηλικίας από 30 έως 59 ετών, ενώ είναι χαμηλότερο (25,4%) για τους άνω των 60 ετών. Τη μεγαλύτερη ανάγκη για οικονομική στήριξη από φίλους, γνωστούς ή άλλες πηγές φαίνεται μάλιστα να την έχουν οι εργαζόμενοι (50%) και οι άεργοι.
Η μεγάλη πλειονότητα πάντως (77%) απάντησε αρνητικά στο ερώτημα αν χρειάστηκε να απευθυνθεί για οικονομική βοήθεια σε κάποια υπηρεσία του Δημοσίου, σε εκκλησίες ή σε ιδρύματα κοινωνικής μέριμνας. Σε τόσο δεινή θέση βρίσκεται το 8,7% των ερωτηθέντων (σε συνεχή βάση, αρκετές φορές και ελάχιστες φορές), ωστόσο συνολικά το 23% που το «σκέφτεται» ή καταφεύγει σ' αυτή τη λύση.
Η έρευνα του Οικονομικού Πανεπιστημίου έγινε τηλεφωνικά στην Αττική από τις 20 έως τις 27 Σεπτεμβρίου σε δείγμα 1.200 ατόμων, ηλικίας από 18 ετών και πάνω. Ρωτήθηκαν εργαζόμενοι, άνεργοι, επιχειρηματίες αγρότες, φοιτητές, συνταξιούχοι και μη εργαζόμενοι. Οι περισσότεροι χαρακτήρισαν την οικονομική τους κατάσταση δύσκολη (42,9%) και πολύ δύσκολη (33,7%), το 14,6% «ανεκτή», ενώ μόλις το 8,8% απάντησε ότι η κατάστασή του ήταν άνετη και πολύ άνετη.
Αδυνατούμε να πληρώσουμε τους λογαριασμούς
Αδυνατεί να πληρώσει το ηλεκτρικό ρεύμα το 31,18% των Αθηναίων και το 27,62% των καταναλωτών σε όλη την Ελλάδα, σύμφωνα με ρεπορτάζ που δημοσιεύει το Έθνος. Παράλληλα, στον ΟΤΕ εκτιμάται πως οι ανεξόφλητοι λογαριασμοί ξεπερνούν τις 500.000 ενώ θεαματικές αυξήσεις καταγράφονται στους απλήρωτους λογαριασμούς της ΕΥΔΑΠ. Σημειώνεται πως από τον Ιανουάριο το ηλεκτρικό ρεύμα αναμένεται να αυξηθεί κατά 13.7% τουλάχιστον.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας του Έθνους προκύπτει ότι:
■Το 27,62% του ποσού των λογαριασμών της ΔΕΗ δεν εξοφλήθηκε τον φετινό Ιούνιο, ενώ τον αντίστοιχο μήνα του 2009 το ποσοστό ήταν 19,9%.
■Συνολικά το ύψος των ανεξόφλητων χρεών των καταναλωτών (χαμηλή και μέση τάση) στη ΔΕΗ τον φετινό Ιούνιο ανερχόταν σε 373.701.936 ευρώ, επί του συνολικού ποσού του 1.352.985.297,23 ευρώ των λογαριασμών που εκδόθηκαν.
■Το ποσοστό των ανεξόφλητων λογαριασμών της δεκαετίας 1988-1999 ανερχόταν μόλις στο 5% επί του συνόλου των εκδοθέντων.
Στην Αττική, το 31,18% των καταναλωτών χρωστούν στη ΔΕΗ, στον Πειραιά και στα νησιά το 26,79%, στην Κεντρική Ελλάδα το 24,69%, στην Πελοπόννησο και την Ηπειρο έχουν ανεξόφλητους λογαριασμούς της ΔΕΗ το 23,77% των καταναλωτών και στη Μακεδονία - Θράκη το 21,42% των καταναλωτών.
Καταχρεωμένοι στη ΔΕΗ νομοί, με ανεξόφλητους πάνω από το 23% λογαριασμούς, είναι στην Κρήτη το Ηράκλειο, το Ρέθυμνο και τα Χανιά, η Κοζάνη, η Κατερίνη, το Κιλκίς, οι Σέρρες, αλλά και η Ρόδος, η Κάρπαθος και άλλα νησιά.
Επιπλέον, το ρεπορτάζ αποκαλύπτει ότι ανεξόφλητες οφειλές προς τη ΔΕΗ δεν έχουν μόνον οι πολίτες αλλά ακόμα και υπουργεία, από το 1998 (!). Ανεξόφλητα χρέη έχουν τα υπουργεία Μεταφορών & Υποδομών, Εθνικής Άμυνας, Προστασίας του Πολίτη, Οικονομικών, δημοτικές επιχειρήσεις (ύδρευσης Νομού Ζακύνθου, ύδρευσης - αποχέτευσης Κοζάνης και Πτολεμαΐδας) κ.λπ.
Στο έγγραφο που περιήλθε στην κατοχή του Έθνους και το οποίο αποδεικνύει τα ανωτέρω, αναφέρεται πως αν οι συγκεκριμένες οφειλές είναι η κάθε μία άνω του ποσού των 500.000 ευρώ, αυτό σημαίνει πως υπάρχουν δεκάδες άλλα χρέη του Δημοσίου προς τη ΔΕΗ άγνωστου ποσού. Πάντως η ΔΕΗ επιδεικνύει μεγάλη επιείκεια προς τα υπουργεία και κρατικές υπηρεσίες, όπου παρά τα τεράστια χρέη δεν έχει κόψει το ρεύμα, κάτι που σπεύδει να εφαρμόσει όταν πρόκειται για πολίτες.
Σύμφωνα με τα στοιχεία «ανάλυσης χρέους» για οφειλές πελατών χαμηλής τάσης που έχει κάνει η αρμόδια διεύθυνση της ΔΕΗ και αφορούν στο 2009:
■Στον Πειραιά πέρυσι η ΔΕΗ έκοψε το ρεύμα στο 23,32% των λογαριασμών εκείνων για τους οποίους είχαν εκδοθεί σχετικές εντολές.
■Το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 14,9% για την Αττική, 15,72% για την Κεντρική Ελλάδα, 20,38% για την Πελοπόννησο και την Ηπειρο, και 21,42% για τη Μακεδονία - Θράκη.
Επίσης, η πτώση κατά 22% της κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος τον Σεπτέμβριο σε σχέση με τον Αύγουστο (και το φετινό καλοκαίρι γενικότερα) μαρτυρεί την αδυναμία των καταναλωτών να ανταποκριθούν στα ακριβά τιμολόγια της ΔΕΗ.
Η ακρίβεια μέσα από την ασκούμενη πολιτική της κυβέρνησης προκαλεί τεράστια κοινωνικά προβλήματα, λέει ο πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ, Ν. Φωτόπουλος, με δηλώσεις του στο «Eθνος». Συγκεκριμένα, ο κ. Φωτόπουλος τονίζει: «Το θέμα που αναδεικνύεται σήμερα μέσα από τις στήλες της εφημερίδας σας αποκαλύπτει με τον πλέον παραστατικό τρόπο το πόσο δραματικά έχει επηρεάσει η οικονομική κρίση, και συγκεκριμένα τα άδικα και αντιλαϊκά μέτρα της κυβέρνησης, τη δυνατότητα του μεροκαματιάρη, του μικροσυνταξιούχου, του μικρομαγαζάτορα να καλύψει βασικές του ανάγκες.
Ηδη με αυτή την πολιτική, που ως συνήθως καλεί τα συνήθη υποζύγια να πληρώσουν τα κλεμμένα και σπασμένα άλλων και με τα όσα εξελίσσονται στον χώρο της ενέργειας, που σκοπό και στόχο έχουν την εξασφάλιση κερδών σε όσους δραστηριοποιούνται στον χώρο εκατοντάδες χιλιάδες καταναλωτές, σκέπτονται πολύ σοβαρά να ακουμπήσουν το δάχτυλο στον διακόπτη. Εάν η κυβέρνηση δεν κατανοήσει ότι η πολιτική της δημιουργεί εκατοντάδες χιλιάδες απελπισμένους, δυστυχισμένους και κοινωνικά αποκλεισμένους και ότι το ρεύμα είναι κοινωνικό αγαθό και πρέπει να μπορεί να το απολαμβάνει και ο πιο φτωχός καταναλωτής, σε λίγο οι εκατοντάδες χιλιάδες καταναλωτών που αδυνατούν να κάνουν χρήση θα έχουν γίνει εκατομμύρια.
Για τη ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ το ρεύμα είναι κοινωνικό αγαθό και ως τέτοιο δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ένα οποιοδήποτε προϊόν που μέσω αυτού θα κερδοσκοπούν ιδιωτικά συμφέροντα. Οταν στα κοινωνικά αγαθά υπεισέρχεται η λογική του κέρδους, τότε είναι μοιραίο ότι αυτό το κέρδος κάποιοι θα κληθούν να το πληρώσουν και αυτοί οι κάποιοι δεν είναι άλλοι από τους καταναλωτές».
Πηγές: Ελευθεροτυπία, Έθνος
Από τα στοιχεία της έρευνας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, που βασίστηκε σε απαντήσεις 1.200 κατοίκων της Αττικής, συνάγεται ότι ένας στους 11 κατοίκους του νομού άνω των 18 ετών, ή αναλογικά σχεδόν 400.000 άνθρωποι, ζουν στην ανέχεια και στρέφονται συχνά για βοήθεια σε ιδρύματα κοινωνικής μέριμνας, σε εκκλησίες ή σε δημόσιες υπηρεσίες αλληλεγγύης (σ.σ. συσσίτια δήμων, κοινωνικά παντοπωλεία, δωρεάν παροχές σε είδος, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κ.ά.).
Παράλληλα, ενώ η οικογένεια επιφορτίζεται με όλο και μεγαλύτερα οικονομικά βάρη -με αποτέλεσμα να επιβαρύνονται οι ηλικίες 45-59 ετών- σχεδόν 4 στους 10 πολίτες απευθύνονται συχνά για οικονομική βοήθεια εκτός του στενού οικογενειακού τους περιβάλλοντος, ενώ περίπου 800.000 άτομα (17%) έχουν στραφεί στην «ανταλλακτική οικονομία» και στην αλληλοϋποστήριξη. Ο ίδιος αριθμός πολιτών έχει αναγκαστεί να ξεπουλήσει το τελευταίο διάστημα οικογενειακά κειμήλια προκειμένου να τα βγάλει πέρα.
Από τη δημοσκόπηση που διενεργήθηκε υπό την εποπτεία του προέδρου του τμήματος Στατιστικής του Οικονομικού Πανεπιστημίου, Επαμεινώνδα Ε. Πανά, γίνεται σαφές ότι η οικονομική κρίση προκαλεί μεγάλες αλλαγές στον τρόπο ζωής και στις καταναλωτικές συνήθειες των Ελλήνων, ενώ σταδιακά μεταλλάσσεται σε κοινωνική κρίση με θύματα τις πιο ευάλωτες ομάδες. Οπως προκύπτει από την έρευνα, περισσότεροι από 7 στους 10 έχουν στραφεί πλέον στο σπιτικό φαγητό για να εξοικονομήσουν χρήματα. Περισσότερο έχουν στραφεί στο σπιτικό φαγητό οι ερωτηθέντες ηλικίας 45-59 ετών (52% απάντησαν: σε συνεχή βάση) ενώ λιγότεροι οι νεότεροι (34%).
Σύμφωνα με τα στοιχεία, οι περισσότεροι πολίτες πλέον ξοδεύουν λιγότερα για ψώνια και για τρόφιμα, υποκατέστησαν με φτηνότερα προϊόντα αυτά στο καθημερινό τραπέζι τους, σταμάτησαν να βγαίνουν για ψυχαγωγία ενώ άρχισαν να μετακινούνται περισσότερο με τα δημόσια μέσα μεταφοράς, για να αποφύγουν τα έξοδα των καυσίμων. Το «έξω» έχει περιοριστεί δραστικά καθώς πάνω από το 54% απαντούν ότι μένουν συνεχώς μέσα, ενώ συνολικά το 77% των πολιτών επιλέγει να μη βγει έξω για να μην ξοδέψει χρήματα. Οι μισοί εργαζόμενοι, οι μισοί άνεργοι και πάνω από το 70% των νοικοκυρών απάντησαν ότι δεν βγαίνουν πλέον από το σπίτι. Σχεδόν 9 στους 10 συνταξιούχους απάντησαν ότι μένουν περισσότερο σπίτι για οικονομία.
Πολλοί αναγκάστηκαν να αλλάξουν μόνιμο τρόπο διαμονής ακόμη και να φύγουν στο εξωτερικό, ενώ όλο και περισσότεροι καταφεύγουν στην οικογένεια για οικονομική στήριξη, με αποτέλεσμα να αυξάνεται η ανάγκη πρόσθετης εργασίας για την ενίσχυση του οικογενειακού εισοδήματος. Το 17% των ερωτηθέντων είπε ότι έχει κάποιο μέλος της οικογένειάς του που αποφάσισε να αλλάξει μόνιμο τόπο διαμονής ώστε να αντεπεξέλθει στην οικονομική κρίση.
Σχεδόν 3 στους 10 χρειάζονται (είτε «συνεχώς» είτε «μερικές φορές») να αναζητήσουν οικονομική βοήθεια και εκτός οικογένειας. Το ποσοστό αυτό ξεπερνά το 20% για τους νεότερους, το 33% για τα άτομα ηλικίας από 30 έως 59 ετών, ενώ είναι χαμηλότερο (25,4%) για τους άνω των 60 ετών. Τη μεγαλύτερη ανάγκη για οικονομική στήριξη από φίλους, γνωστούς ή άλλες πηγές φαίνεται μάλιστα να την έχουν οι εργαζόμενοι (50%) και οι άεργοι.
Η μεγάλη πλειονότητα πάντως (77%) απάντησε αρνητικά στο ερώτημα αν χρειάστηκε να απευθυνθεί για οικονομική βοήθεια σε κάποια υπηρεσία του Δημοσίου, σε εκκλησίες ή σε ιδρύματα κοινωνικής μέριμνας. Σε τόσο δεινή θέση βρίσκεται το 8,7% των ερωτηθέντων (σε συνεχή βάση, αρκετές φορές και ελάχιστες φορές), ωστόσο συνολικά το 23% που το «σκέφτεται» ή καταφεύγει σ' αυτή τη λύση.
Η έρευνα του Οικονομικού Πανεπιστημίου έγινε τηλεφωνικά στην Αττική από τις 20 έως τις 27 Σεπτεμβρίου σε δείγμα 1.200 ατόμων, ηλικίας από 18 ετών και πάνω. Ρωτήθηκαν εργαζόμενοι, άνεργοι, επιχειρηματίες αγρότες, φοιτητές, συνταξιούχοι και μη εργαζόμενοι. Οι περισσότεροι χαρακτήρισαν την οικονομική τους κατάσταση δύσκολη (42,9%) και πολύ δύσκολη (33,7%), το 14,6% «ανεκτή», ενώ μόλις το 8,8% απάντησε ότι η κατάστασή του ήταν άνετη και πολύ άνετη.
Αδυνατούμε να πληρώσουμε τους λογαριασμούς
Αδυνατεί να πληρώσει το ηλεκτρικό ρεύμα το 31,18% των Αθηναίων και το 27,62% των καταναλωτών σε όλη την Ελλάδα, σύμφωνα με ρεπορτάζ που δημοσιεύει το Έθνος. Παράλληλα, στον ΟΤΕ εκτιμάται πως οι ανεξόφλητοι λογαριασμοί ξεπερνούν τις 500.000 ενώ θεαματικές αυξήσεις καταγράφονται στους απλήρωτους λογαριασμούς της ΕΥΔΑΠ. Σημειώνεται πως από τον Ιανουάριο το ηλεκτρικό ρεύμα αναμένεται να αυξηθεί κατά 13.7% τουλάχιστον.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας του Έθνους προκύπτει ότι:
■Το 27,62% του ποσού των λογαριασμών της ΔΕΗ δεν εξοφλήθηκε τον φετινό Ιούνιο, ενώ τον αντίστοιχο μήνα του 2009 το ποσοστό ήταν 19,9%.
■Συνολικά το ύψος των ανεξόφλητων χρεών των καταναλωτών (χαμηλή και μέση τάση) στη ΔΕΗ τον φετινό Ιούνιο ανερχόταν σε 373.701.936 ευρώ, επί του συνολικού ποσού του 1.352.985.297,23 ευρώ των λογαριασμών που εκδόθηκαν.
■Το ποσοστό των ανεξόφλητων λογαριασμών της δεκαετίας 1988-1999 ανερχόταν μόλις στο 5% επί του συνόλου των εκδοθέντων.
Στην Αττική, το 31,18% των καταναλωτών χρωστούν στη ΔΕΗ, στον Πειραιά και στα νησιά το 26,79%, στην Κεντρική Ελλάδα το 24,69%, στην Πελοπόννησο και την Ηπειρο έχουν ανεξόφλητους λογαριασμούς της ΔΕΗ το 23,77% των καταναλωτών και στη Μακεδονία - Θράκη το 21,42% των καταναλωτών.
Καταχρεωμένοι στη ΔΕΗ νομοί, με ανεξόφλητους πάνω από το 23% λογαριασμούς, είναι στην Κρήτη το Ηράκλειο, το Ρέθυμνο και τα Χανιά, η Κοζάνη, η Κατερίνη, το Κιλκίς, οι Σέρρες, αλλά και η Ρόδος, η Κάρπαθος και άλλα νησιά.
Επιπλέον, το ρεπορτάζ αποκαλύπτει ότι ανεξόφλητες οφειλές προς τη ΔΕΗ δεν έχουν μόνον οι πολίτες αλλά ακόμα και υπουργεία, από το 1998 (!). Ανεξόφλητα χρέη έχουν τα υπουργεία Μεταφορών & Υποδομών, Εθνικής Άμυνας, Προστασίας του Πολίτη, Οικονομικών, δημοτικές επιχειρήσεις (ύδρευσης Νομού Ζακύνθου, ύδρευσης - αποχέτευσης Κοζάνης και Πτολεμαΐδας) κ.λπ.
Στο έγγραφο που περιήλθε στην κατοχή του Έθνους και το οποίο αποδεικνύει τα ανωτέρω, αναφέρεται πως αν οι συγκεκριμένες οφειλές είναι η κάθε μία άνω του ποσού των 500.000 ευρώ, αυτό σημαίνει πως υπάρχουν δεκάδες άλλα χρέη του Δημοσίου προς τη ΔΕΗ άγνωστου ποσού. Πάντως η ΔΕΗ επιδεικνύει μεγάλη επιείκεια προς τα υπουργεία και κρατικές υπηρεσίες, όπου παρά τα τεράστια χρέη δεν έχει κόψει το ρεύμα, κάτι που σπεύδει να εφαρμόσει όταν πρόκειται για πολίτες.
Σύμφωνα με τα στοιχεία «ανάλυσης χρέους» για οφειλές πελατών χαμηλής τάσης που έχει κάνει η αρμόδια διεύθυνση της ΔΕΗ και αφορούν στο 2009:
■Στον Πειραιά πέρυσι η ΔΕΗ έκοψε το ρεύμα στο 23,32% των λογαριασμών εκείνων για τους οποίους είχαν εκδοθεί σχετικές εντολές.
■Το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 14,9% για την Αττική, 15,72% για την Κεντρική Ελλάδα, 20,38% για την Πελοπόννησο και την Ηπειρο, και 21,42% για τη Μακεδονία - Θράκη.
Επίσης, η πτώση κατά 22% της κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος τον Σεπτέμβριο σε σχέση με τον Αύγουστο (και το φετινό καλοκαίρι γενικότερα) μαρτυρεί την αδυναμία των καταναλωτών να ανταποκριθούν στα ακριβά τιμολόγια της ΔΕΗ.
Η ακρίβεια μέσα από την ασκούμενη πολιτική της κυβέρνησης προκαλεί τεράστια κοινωνικά προβλήματα, λέει ο πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ, Ν. Φωτόπουλος, με δηλώσεις του στο «Eθνος». Συγκεκριμένα, ο κ. Φωτόπουλος τονίζει: «Το θέμα που αναδεικνύεται σήμερα μέσα από τις στήλες της εφημερίδας σας αποκαλύπτει με τον πλέον παραστατικό τρόπο το πόσο δραματικά έχει επηρεάσει η οικονομική κρίση, και συγκεκριμένα τα άδικα και αντιλαϊκά μέτρα της κυβέρνησης, τη δυνατότητα του μεροκαματιάρη, του μικροσυνταξιούχου, του μικρομαγαζάτορα να καλύψει βασικές του ανάγκες.
Ηδη με αυτή την πολιτική, που ως συνήθως καλεί τα συνήθη υποζύγια να πληρώσουν τα κλεμμένα και σπασμένα άλλων και με τα όσα εξελίσσονται στον χώρο της ενέργειας, που σκοπό και στόχο έχουν την εξασφάλιση κερδών σε όσους δραστηριοποιούνται στον χώρο εκατοντάδες χιλιάδες καταναλωτές, σκέπτονται πολύ σοβαρά να ακουμπήσουν το δάχτυλο στον διακόπτη. Εάν η κυβέρνηση δεν κατανοήσει ότι η πολιτική της δημιουργεί εκατοντάδες χιλιάδες απελπισμένους, δυστυχισμένους και κοινωνικά αποκλεισμένους και ότι το ρεύμα είναι κοινωνικό αγαθό και πρέπει να μπορεί να το απολαμβάνει και ο πιο φτωχός καταναλωτής, σε λίγο οι εκατοντάδες χιλιάδες καταναλωτών που αδυνατούν να κάνουν χρήση θα έχουν γίνει εκατομμύρια.
Για τη ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ το ρεύμα είναι κοινωνικό αγαθό και ως τέτοιο δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ένα οποιοδήποτε προϊόν που μέσω αυτού θα κερδοσκοπούν ιδιωτικά συμφέροντα. Οταν στα κοινωνικά αγαθά υπεισέρχεται η λογική του κέρδους, τότε είναι μοιραίο ότι αυτό το κέρδος κάποιοι θα κληθούν να το πληρώσουν και αυτοί οι κάποιοι δεν είναι άλλοι από τους καταναλωτές».
Πηγές: Ελευθεροτυπία, Έθνος
Άρθρο: "Ελπίδες μέσα σε φορμόλη"
Αφορμή για το συγκεκριμένο άρθρο μου αποτελεί η πρόσφατη ποσοτική κοινωνική έρευνα, που διεξήχθη από την Kapa Research, η οποία στα βασικά της συμπεράσματα αναφέρει ότι: «επτά στους δέκα Έλληνες, οι οποίοι είτε έχουν ολοκληρώσει είτε ολοκληρώνουν τις σπουδές τους, θα εγκατέλειπαν ευχαρίστως την Ελλάδα για μια δουλειά στο εξωτερικό, ενώ τέσσερις στους δέκα έχουν ήδη ξεκινήσει ενέργειες για να μεταναστεύσουν». Οξύ κοινωνικό πρόβλημα; Ναι είναι! Στο άρθρο μου με τίτλο: «Οι σημερινοί νέοι είναι οι πιο μορφωμένη και ταυτόχρονα η πιο κοινωνικά και οικονομικά αποκλεισμένη γενιά της μεταπολιτευτικής Ελλάδας», το οποίο είχε δημοσιευθεί στον τοπικό Τύπο πριν 3 χρόνια είχα επισημάνει:
«Η σημερινή νεολαία ως κοινωνική ομάδα αντιμετωπίζει σοβαρότατα προβλήματα. Το ζήτημα είναι πολύπλοκο και πολύπλευρο. Αλλά, αν επιχειρήσουμε να επικεντρωθούμε στα πιο σημαντικά προβλήματα της σημερινής νεολαίας, η εκτίμησή μου είναι ότι η κοινωνική κατάσταση και η διαδικασία ενηλικίωσης των νέων χαρακτηρίζονται από κρίσεις, αντιφάσεις, αδιέξοδα και περιορισμούς. Η διαδικασία ενηλικίωσης των νέων αφορά τα ζητήματα της εκπαίδευσής τους αρχικά και έπειτα της κοινωνικής τους ένταξης μέσα από την συμμετοχή τους στο σύστημα της απασχόλησης και της παραγωγής. Και εδώ βρίσκονται τα προβλήματα των νέων! Ο σημερινός νέος αντιμετωπίζει ζητήματα καθυστέρησης και εντατικοποίησης. Καθυστερούν να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους, καθυστερούν να ενταχθούν στην αγορά εργασίας, καθυστερούν να αποκόψουν τους οικογενειακούς δεσμούς, καθυστερούν να ανεξαρτητοποιηθούν, με αποτέλεσμα να βιώνουν το φαινόμενο της «παρατεινόμενης εφηβείας». Αυτό που πρέπει να τονισθεί είναι ότι τα αίτια των προβλημάτων των νέων είναι καθαρά κοινωνικά και οφείλονται στις τρέχουσες κοινωνικοιστορικές συνθήκες και μετασχηματισμούς. Η παράταση των σπουδών τους εκφράζεται ως κοινωνική αναγκαιότητα για την εξασφάλιση μιας καλύτερης προοπτικής στην αγορά εργασίας. Ωστόσο, έρευνες αλλά και η καθημερινή πραγματικότητα γύρω μας δείχνει ότι στην Ελλάδα σήμερα έχουμε την πιο μορφωμένη νέα γενιά της μεταπολεμική της ιστορίας, αλλά ταυτόχρονα και την περισσότερο αποκλεισμένη κοινωνικά και οικονομικά νέα γενιά. Η δομή του εκπαιδευτικού συστήματος στην Ελλάδα και τα υψηλά ποσοστά ανεργίας των νέων έχουν σοβαρότατες επιδράσεις στην κοινωνική συνείδησή και την ψυχοσύνθεσή τους, με αποτέλεσμα να βιώνουν την ανισότητα, την αδυναμία προοπτικής και σχεδίων ζωής, το φόβο, την ανασφάλεια και το άγχος… Πιστεύω ότι οι ευκαιρίες που προσφέρονται στην Κω για την πραγματοποίηση των σχεδίων ζωής των νέων δεν είναι επαρκείς. Η μαζική εισαγωγή και αποφοίτηση των νέων του νησιού από ΑΕΙ και ΤΕΙ, η μη ύπαρξη δυναμικών οικονομικών κινήτρων για την νεανική μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, η υπολειτουργία ή μη ύπαρξη δομών και υπηρεσιών του τοπικού δημόσιου τομέα, η λογική της μονόπλευρης οικονομικής ανάπτυξης του τριτογενούς τομέα, η αδυναμία συνολικής και δυναμικής ανάπτυξης όλων των τομέων παραγωγής, η απουσία κοινωνικής οικονομίας και η έλλειψη μέτρων τοπικής πολιτικής, που να ενισχύουν την ενδογενή ανάπτυξη του νησιού μας σταδιακά θα οδηγήσει σε υψηλά ποσοστά ανεργίας και αποκλεισμό των επόμενων νέων γενιών από την παραγωγή και την απασχόληση με φαινόμενα παρατεταμένης ανεργίας, ετεροαπασχόλησης ή και μερικής απασχόλησης. Το νησί μας έχει δυναμικά συγκριτικά πλεονεκτήματα, τα οποία πρέπει να εκτιμηθούν συνετά και οργανωμένα με στόχο την επίτευξη ποιότητας ζωής των μελλοντικών γενεών…»
Και τώρα TI; Το ζούμε, το βιώνουμε καθημερινά χιλιάδες συνάδελφοι και νέοι επιστήμονες διάφορων γνωστικών αντικειμένων σε όλη την Ελλάδα. Νέοι που έχουν αφιερώσει το λιγότερο άλλα τέσσερα χρόνια προσωπικής θυσίας, μόχθου, επένδυσης, οικονομικής επιβάρυνσης των οικογενειών τους και πολλά άλλα. Και μετά από αυτά ΤΙ; Ο αποκλεισμός; Η ανεργία; Η αδυναμία υλοποίησης προσωπικών σχεδίων ζωής; Το άγχος; Η καθημερινή ανασφάλεια; Η ΝΕΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ τύπου δεκαετιών 1960-70, αλλά αυτή τη φορά νέων με επιστημονικά και επαγγελματικά εφόδια; ΓΙΑΤΙ;
Η Ελλάδα βουλιάζει, γιατί καθημερινά υπονομεύεται η προοπτική της, το μέλλον της, η συνέχειά της, ΟΙ ΝΕΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ. Δεν ξέρω αν μιλάω περισσότερο ως επιστήμονας ή ως νέος άνθρωπος. Αυτό που πιστεύω είναι ότι η κραυγή ή η σιωπή αγωνίας των νέων ανθρώπων φαίνεται στο πρόσωπό τους. Μπορείτε να τους κοιτάξετε κατάματα ;;;;
Νέσκες Αντώνιος
MSc Κοινωνιολόγος – Ερευνητής.
«Η σημερινή νεολαία ως κοινωνική ομάδα αντιμετωπίζει σοβαρότατα προβλήματα. Το ζήτημα είναι πολύπλοκο και πολύπλευρο. Αλλά, αν επιχειρήσουμε να επικεντρωθούμε στα πιο σημαντικά προβλήματα της σημερινής νεολαίας, η εκτίμησή μου είναι ότι η κοινωνική κατάσταση και η διαδικασία ενηλικίωσης των νέων χαρακτηρίζονται από κρίσεις, αντιφάσεις, αδιέξοδα και περιορισμούς. Η διαδικασία ενηλικίωσης των νέων αφορά τα ζητήματα της εκπαίδευσής τους αρχικά και έπειτα της κοινωνικής τους ένταξης μέσα από την συμμετοχή τους στο σύστημα της απασχόλησης και της παραγωγής. Και εδώ βρίσκονται τα προβλήματα των νέων! Ο σημερινός νέος αντιμετωπίζει ζητήματα καθυστέρησης και εντατικοποίησης. Καθυστερούν να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους, καθυστερούν να ενταχθούν στην αγορά εργασίας, καθυστερούν να αποκόψουν τους οικογενειακούς δεσμούς, καθυστερούν να ανεξαρτητοποιηθούν, με αποτέλεσμα να βιώνουν το φαινόμενο της «παρατεινόμενης εφηβείας». Αυτό που πρέπει να τονισθεί είναι ότι τα αίτια των προβλημάτων των νέων είναι καθαρά κοινωνικά και οφείλονται στις τρέχουσες κοινωνικοιστορικές συνθήκες και μετασχηματισμούς. Η παράταση των σπουδών τους εκφράζεται ως κοινωνική αναγκαιότητα για την εξασφάλιση μιας καλύτερης προοπτικής στην αγορά εργασίας. Ωστόσο, έρευνες αλλά και η καθημερινή πραγματικότητα γύρω μας δείχνει ότι στην Ελλάδα σήμερα έχουμε την πιο μορφωμένη νέα γενιά της μεταπολεμική της ιστορίας, αλλά ταυτόχρονα και την περισσότερο αποκλεισμένη κοινωνικά και οικονομικά νέα γενιά. Η δομή του εκπαιδευτικού συστήματος στην Ελλάδα και τα υψηλά ποσοστά ανεργίας των νέων έχουν σοβαρότατες επιδράσεις στην κοινωνική συνείδησή και την ψυχοσύνθεσή τους, με αποτέλεσμα να βιώνουν την ανισότητα, την αδυναμία προοπτικής και σχεδίων ζωής, το φόβο, την ανασφάλεια και το άγχος… Πιστεύω ότι οι ευκαιρίες που προσφέρονται στην Κω για την πραγματοποίηση των σχεδίων ζωής των νέων δεν είναι επαρκείς. Η μαζική εισαγωγή και αποφοίτηση των νέων του νησιού από ΑΕΙ και ΤΕΙ, η μη ύπαρξη δυναμικών οικονομικών κινήτρων για την νεανική μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, η υπολειτουργία ή μη ύπαρξη δομών και υπηρεσιών του τοπικού δημόσιου τομέα, η λογική της μονόπλευρης οικονομικής ανάπτυξης του τριτογενούς τομέα, η αδυναμία συνολικής και δυναμικής ανάπτυξης όλων των τομέων παραγωγής, η απουσία κοινωνικής οικονομίας και η έλλειψη μέτρων τοπικής πολιτικής, που να ενισχύουν την ενδογενή ανάπτυξη του νησιού μας σταδιακά θα οδηγήσει σε υψηλά ποσοστά ανεργίας και αποκλεισμό των επόμενων νέων γενιών από την παραγωγή και την απασχόληση με φαινόμενα παρατεταμένης ανεργίας, ετεροαπασχόλησης ή και μερικής απασχόλησης. Το νησί μας έχει δυναμικά συγκριτικά πλεονεκτήματα, τα οποία πρέπει να εκτιμηθούν συνετά και οργανωμένα με στόχο την επίτευξη ποιότητας ζωής των μελλοντικών γενεών…»
Και τώρα TI; Το ζούμε, το βιώνουμε καθημερινά χιλιάδες συνάδελφοι και νέοι επιστήμονες διάφορων γνωστικών αντικειμένων σε όλη την Ελλάδα. Νέοι που έχουν αφιερώσει το λιγότερο άλλα τέσσερα χρόνια προσωπικής θυσίας, μόχθου, επένδυσης, οικονομικής επιβάρυνσης των οικογενειών τους και πολλά άλλα. Και μετά από αυτά ΤΙ; Ο αποκλεισμός; Η ανεργία; Η αδυναμία υλοποίησης προσωπικών σχεδίων ζωής; Το άγχος; Η καθημερινή ανασφάλεια; Η ΝΕΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ τύπου δεκαετιών 1960-70, αλλά αυτή τη φορά νέων με επιστημονικά και επαγγελματικά εφόδια; ΓΙΑΤΙ;
Η Ελλάδα βουλιάζει, γιατί καθημερινά υπονομεύεται η προοπτική της, το μέλλον της, η συνέχειά της, ΟΙ ΝΕΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ. Δεν ξέρω αν μιλάω περισσότερο ως επιστήμονας ή ως νέος άνθρωπος. Αυτό που πιστεύω είναι ότι η κραυγή ή η σιωπή αγωνίας των νέων ανθρώπων φαίνεται στο πρόσωπό τους. Μπορείτε να τους κοιτάξετε κατάματα ;;;;
Νέσκες Αντώνιος
MSc Κοινωνιολόγος – Ερευνητής.
Οι Ευρωπαίοι και η κρίση: δημοσκόπηση
Η Γενική Διεύθυνση Επικοινωνίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε συνεργασία με τον συμβεβλημένο με το Ευρωβαρόμετρο οργανισμό TNS Opinion πραγματοποίησε πρόσφατα μία δημοσκόπηση σχετικά με "τους Ευρωπαίους και την κρίση".
Πρόκειται για τη δεύτερη έρευνα που κάνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επί του θέματος. Η πρώτη έγινε τον Ιανουάριο/Φεβρουάριο του 2009. Η τελευταία έγινε από τις 26 Αυγούστου έως τις 16 Σεπτεμβρίου 2010. Είχε ως αφετηρία τις συζητήσεις και τα ψηφίσματα που ενέκρινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο πλαίσιο της αντιμετώπισης της χρηματοπιστωτικής, οικονομικής και κοινωνικής κρίσης.
Ήτοι, του πακέτου για τη χρηματοπιστωτική εποπτεία, τη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών, την οικονομική διακυβέρνηση, τη στρατηγική για το 2020, κλπ. Η δημοσίευση της έρευνας συμπίπτει με τη συζήτηση, την ερχόμενη εβδομάδα στο Στρασβούργο, της ενδιάμεσης έκθεσης Pervenche BERÈS σχετικά με τις συστάσεις της προσωρινής επιτροπής για την οικονομική κρίση ως προς τα μέτρα και τις πρωτοβουλίες που πρέπει να αναληφθούν και της έκθεσης Diogo FEIO για τη βελτίωση της οικονομικής διακυβέρνησης και του πλαισίου σταθερότητας της Ένωσης, ιδίως της ευρωζώνης.
Οι Ευρωπαίοι ερωτήθηκαν για το πως βλέπουν τις ενέργειες που έγιναν σε ευρωπαϊκό επίπεδο και σε επίπεδο κρατών μελών, τι σκέπτονται για την οικονομική αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών μελών, ποιοι είναι γι'αυτούς οι πιο αποτελεσματικοί παράγοντες για να αντιμετωπιστεί η κρίση, ποιες θα ήταν κατ'αυτούς οι πολιτικές που θα έπρεπε κατά προτεραιότητα να εφαρμοστούν σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ποιο δρόμο θα έπρεπε να ακολουθήσει η ΕΕ με ορίζοντα το 2020;
Στην έρευνα πήραν μέρος 26.635 πολίτες. Γενικά επιβεβαιώνεται η έντονη ανησυχία των Ευρωπαίων απέναντι στην κρίση. Ήταν εξίσου μεγάλη και κατά την πρώτη δημοσκόπηση. Συνοπτικά τα αποτελέσματα είναι τα εξής:
Οι Ευρωπαίοι,
1. Είναι σαφώς υπέρ μιας πιο συντονισμένης αντίδρασης των κρατών μελών σε σύγκριση με αυτό που γίνεται τώρα. Η προτίμηση αυτή πάντως είναι σε πτώση σε σχέση με την πρώτη δημοσκόπηση.
2. Είναι ξεκάθαρα υπέρ του να παίξουν τα κράτη μέλη έναν πιο ενεργό ρόλο στην αντιμετώπιση της κρίσης.
3. Στο πλαίσιο ενός αυξημένου αισθήματος αβεβαιότητας, επιθυμούν σαφώς να δουν την Ένωση να αναπτύσσει πολιτικές που να τους προστατεύουν άμεσα, όπως για την καταπολέμηση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού ή την προστασία των καταναλωτών. Προτιμούν τέτοιου είδους παρεμβάσεις σε σχέση με πιο γενικές πολιτικές, όπως για παράδειγμα αυτή για την κλιματική αλλαγή.
4. Έχουν διιστάμενες απόψεις ως προς τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για την έξοδο από την κρίση. Ποιο δρόμο να ακολουθήσουμε μεταξύ της μείωσης των δημόσιων δαπανών και της στήριξης της ανάπτυξης;
5. Υποστηρίζουν μαζικά τα μέτρα εποπτείας και χρηματοπιστωτικής ρύθμισης, καθώς και τον έλεγχο του τραπεζικού συστήματος.
6. Υποστηρίζουν σαφώς την οικονομική αλληλεγγύη απέναντι στα κράτη που αντιμετωπίζουν δυσκολίες.
7. Στηρίζουν τη σύγκλιση των οικονομικών, δημοσιονομικών και χρηματοπιστωτικών πολιτικών όλων των κρατών μελών.
8. Δηλώνουν, σε μεγάλο ποσοστό, ότι δεν είναι σε θέση να απαντήσουν σε ερωτήσεις μακροοικονομικού χαρακτήρα.
9. Εκφράζουν ενίοτε έντονα αποκλίνουσες εθνικές τάσεις λόγω ακριβώς της διαφορετικής κατάστασης σε κάθε χώρα. Υπενθυμίζεται ότι ο μέσος όρος σε ευρωπαϊκό επίπεδο υπολογίζεται σε συνάρτηση με δημογραφικά κριτήρια και με τον πληθυσμό του κάθε κράτους μέλους.
10. Είναι αβέβαιοι ως προς τον ρόλο του ευρώ, ως "μαξιλαριού", στην αντιμετώπιση της κρίσης.
http://kosalive.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1248%3A-eu-crs-&catid=37%3A-econo-&Itemid=55
Πρόκειται για τη δεύτερη έρευνα που κάνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επί του θέματος. Η πρώτη έγινε τον Ιανουάριο/Φεβρουάριο του 2009. Η τελευταία έγινε από τις 26 Αυγούστου έως τις 16 Σεπτεμβρίου 2010. Είχε ως αφετηρία τις συζητήσεις και τα ψηφίσματα που ενέκρινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο πλαίσιο της αντιμετώπισης της χρηματοπιστωτικής, οικονομικής και κοινωνικής κρίσης.
Ήτοι, του πακέτου για τη χρηματοπιστωτική εποπτεία, τη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών, την οικονομική διακυβέρνηση, τη στρατηγική για το 2020, κλπ. Η δημοσίευση της έρευνας συμπίπτει με τη συζήτηση, την ερχόμενη εβδομάδα στο Στρασβούργο, της ενδιάμεσης έκθεσης Pervenche BERÈS σχετικά με τις συστάσεις της προσωρινής επιτροπής για την οικονομική κρίση ως προς τα μέτρα και τις πρωτοβουλίες που πρέπει να αναληφθούν και της έκθεσης Diogo FEIO για τη βελτίωση της οικονομικής διακυβέρνησης και του πλαισίου σταθερότητας της Ένωσης, ιδίως της ευρωζώνης.
Οι Ευρωπαίοι ερωτήθηκαν για το πως βλέπουν τις ενέργειες που έγιναν σε ευρωπαϊκό επίπεδο και σε επίπεδο κρατών μελών, τι σκέπτονται για την οικονομική αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών μελών, ποιοι είναι γι'αυτούς οι πιο αποτελεσματικοί παράγοντες για να αντιμετωπιστεί η κρίση, ποιες θα ήταν κατ'αυτούς οι πολιτικές που θα έπρεπε κατά προτεραιότητα να εφαρμοστούν σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ποιο δρόμο θα έπρεπε να ακολουθήσει η ΕΕ με ορίζοντα το 2020;
Στην έρευνα πήραν μέρος 26.635 πολίτες. Γενικά επιβεβαιώνεται η έντονη ανησυχία των Ευρωπαίων απέναντι στην κρίση. Ήταν εξίσου μεγάλη και κατά την πρώτη δημοσκόπηση. Συνοπτικά τα αποτελέσματα είναι τα εξής:
Οι Ευρωπαίοι,
1. Είναι σαφώς υπέρ μιας πιο συντονισμένης αντίδρασης των κρατών μελών σε σύγκριση με αυτό που γίνεται τώρα. Η προτίμηση αυτή πάντως είναι σε πτώση σε σχέση με την πρώτη δημοσκόπηση.
2. Είναι ξεκάθαρα υπέρ του να παίξουν τα κράτη μέλη έναν πιο ενεργό ρόλο στην αντιμετώπιση της κρίσης.
3. Στο πλαίσιο ενός αυξημένου αισθήματος αβεβαιότητας, επιθυμούν σαφώς να δουν την Ένωση να αναπτύσσει πολιτικές που να τους προστατεύουν άμεσα, όπως για την καταπολέμηση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού ή την προστασία των καταναλωτών. Προτιμούν τέτοιου είδους παρεμβάσεις σε σχέση με πιο γενικές πολιτικές, όπως για παράδειγμα αυτή για την κλιματική αλλαγή.
4. Έχουν διιστάμενες απόψεις ως προς τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για την έξοδο από την κρίση. Ποιο δρόμο να ακολουθήσουμε μεταξύ της μείωσης των δημόσιων δαπανών και της στήριξης της ανάπτυξης;
5. Υποστηρίζουν μαζικά τα μέτρα εποπτείας και χρηματοπιστωτικής ρύθμισης, καθώς και τον έλεγχο του τραπεζικού συστήματος.
6. Υποστηρίζουν σαφώς την οικονομική αλληλεγγύη απέναντι στα κράτη που αντιμετωπίζουν δυσκολίες.
7. Στηρίζουν τη σύγκλιση των οικονομικών, δημοσιονομικών και χρηματοπιστωτικών πολιτικών όλων των κρατών μελών.
8. Δηλώνουν, σε μεγάλο ποσοστό, ότι δεν είναι σε θέση να απαντήσουν σε ερωτήσεις μακροοικονομικού χαρακτήρα.
9. Εκφράζουν ενίοτε έντονα αποκλίνουσες εθνικές τάσεις λόγω ακριβώς της διαφορετικής κατάστασης σε κάθε χώρα. Υπενθυμίζεται ότι ο μέσος όρος σε ευρωπαϊκό επίπεδο υπολογίζεται σε συνάρτηση με δημογραφικά κριτήρια και με τον πληθυσμό του κάθε κράτους μέλους.
10. Είναι αβέβαιοι ως προς τον ρόλο του ευρώ, ως "μαξιλαριού", στην αντιμετώπιση της κρίσης.
http://kosalive.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1248%3A-eu-crs-&catid=37%3A-econo-&Itemid=55